سیآره ی قآصدک

كرامتش به غربتش نمي خوردكه دست هم به تربتش نمي خورد. که زیر گنبد کبود ، کربلانبود صلح تو نبود کربلا. چه قدر از تو کم غزل نوشته اندلب تو را پر از عسل نوشته اندتو را دلاور جمل نوشته اندکه دشمنان تو را اجل نوشته اند. به معرکه کم از علی نداشتیسپاه و لشکری ولی نداشتی. تو را یکی دو روز قبل از عید کشترخ کبود و گیسوی سپید کشتشهید کوچه بودی و شهید کشتزنت تو را به خاطر یزید کشت. تو زخم از زبان شهر خورده ايتو اولين امام زهر خورده اي . به غربت تو اعتنا نمی کنندتو میروی تو را رها نمی کنندحرامیان چرا حیا نمی کنندبه کشتن تو اکتفا نمی کنند. غریب غیر قابل تصوریجنازه ای هنوز تیر میخوری. دو چشم خسته ات پر از ستاره بودتمام عمر در دلت شراره بوددلیل این جگر که پاره پاره بودفقط شکسته های گوشواره بود. فقط تو دیده ای که مادرت نشستبه رو خاک ، گوشواره اش شکست.حامد خاکی سیآره ی قآصدک...ادامه مطلب

دیدن فیلم محمد رسول الله

سیآره ی قآصدک...

سیآره ی قآصدک...

از این همه نبودن

سیآره ی قآصدک...

بیآ

بیا و بآ لباس سپیدت برقص

سیآره ی قآصدک...